2009/Aug/24

 
  สวนสัตว์เชียงใหม่หรรษากับการผจญภัยของแพนด้าเพื่อนรัก ตอนที่ 2
                      
 
 
                   
***ภาคต่อจาก ผจญภัยเครื่องบินตกสุดขอบโลก**
.......................................................................................................................................
 
    ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ ทาง exteen.com ที่กรุณาเก็บรักษาต้นฉบับตั้งแต่ตอนแรกที่ postไว้ตั้งแต่เมื่อสองปีที่แล้ว   ทำให้ทางเรารู้สึกว่าที่นี่น่าจะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในการที่จะเขียน นิยายฟรี สักเรื่องมานำเสนอ ถึงแม้บทความนี้จะหาสาระแทบไม่ได้     แต่นั่นหล่ะคือกำลังใจที่มีให้กับเรา และอีกหลายคนที่กำลังคิดจะแต่งนิยายมาเผื่อแผ่กันในยามยากเช่นนี้ ขอขอบคุณอีกครั้ง...
==================================

ตอน นักสืบแห่งสวนสัตว์เชียงให่ม ในค่ำคืนมหัศจรรย์

   แล้ววันนี้จะทำไงต่อดีกะชีวิตละเนี่ย เฮ้อ  เสียงถอนหายใจดังขึ้น   ค่าที่พักก็ไม่มี แม้แต่ค่าเข้าสวนสัตว์ยังไม่มีเลย      ใช่แล้วแม้แต่ค่าเข้ายังไม่มี ผมเริ่มมองหน้าเพื่อนรักของผม แต่เพื่อนผมหายไปไหนก็ไม่รู้  แต่ในขณะที่กำลังมองหาอยู่นั่นเอง   ก็มีชายแต่งชุดขาวคล้ายนักบวชแถวๆอินเดียผู้หนึ่งมายืนอยู่ข้างๆ   ตกใจมากครับตกใจจริงๆที่ชายผู้นั้นจูงมือผมไปช่องขายตั๋ว    พร้อมกับโกยเหรียญบาทที่มีอยู่ในตัวทั้งหมด จัดการซื้อตั๋วให้กับผม
     ผมก็เลยพูดว่า "เสี่ยหลิน มรึงพยายามทำอะไรเนี่ย"ชายชุดขาว พูดตอบกลับมาด้วยภาษาอะไรก็ไม่รู้
ในตอนแรกเจ้าหน้าที่ก็คงคิดเหมือนกัน แต่ชายชุดขาวทำท่าเหมือนจะหัวเสียพร้อมกับชี้ไปที่ป้ายที่เขียนว่า        ยกเว้นค่าผ่านประตูสำหรับนักบวชทุกศาสนา  โอ้โฮ เล่นแรงนะเนี่ย ผมก็เลยจำใจเข้าไปพร้อมกับนักบวชผู้นั้น                   หลังจากผ่านประตูเข้าไป คำถามแรกเลยที่ผมถามแทบจะทันที ว่า  "มรึงไปเอาชุดนี้มาจากไหน"
คำตอบคือ "พอดีมีรถกู้ภัยมาจอดใกล้ๆ ก็เลยไปหยิบผ้าที่เขาวางไว้ในรถมาเฉยๆ กะว่าเดี๋ยวออกมาแล้วจะเอาไปคืน            อึ้งครับสำหรับคำตอบ "รู้ไหมว่าค่าผ่านประตูน่ะเขาต้งเอาไปเป็นค่าอาหารสัตว์ ค่าใช้จ่ายต่างๆ ทำไมไปทำยังงั้น"ผมพูดอย่างมีอารมณ์
      "แล้วไงจะเข้าหรือไม่เข้า  ค่าผ่านประตู 50บาทน่ะเพียงพอสำหรับค่าอาหารเป็ดตั้งหลายตัว ถ้าสองคน 100บาท เป็ดอ้วนแน่  อย่าไปทารุณสัตว์มันเลย"
     บทสนทนาจบลงในทันทีผมจึงรีบพาเสี่ยตรงไปที่หมีแพนด้า  แล้วก็อึ้งกับค่าผ่านประตู ที่ต้องเสียต่างหากอีกรอบ จบกันค่าผ่านประตูอีก 50บาทต่อคน
     เป็นอันโครงการต้องล้มเลิกกลางคัน แล้วจะทำไงกับวันนี้ดีนี่ก็ใกล้ค่ำแล้ว ลองคิดดูว่าแม้แต่ค่าดูหมีแพนด้ายังไม่มีแล้วโรงแรมไหนจะให้นอน  
    แต่ที่นอนย่อมไม่ใช่อุปสรรคสำหรับทีม LinDoon Adventure (อ่านว่า หลินดุลเอดเวนเจ้อร ที่เสี่ยแกตั้งเมื่อกี๊)
นอนกลางดินกินกลางทรายมาก็มากแล้ว เสี่ยแกเลยวางแผนว่าจะนอนกันในสวนสัตว์นี่หล่ะ
     "เอางั้นเลยเหรอ โดนจับได้เนี่ย แทนที่จะนอนในสวนสัตว์  เดี๋ยวก็ได้นอนที่ สภอ แทนหรอกมรึง"
"ก็ดี เห็นว่ามีข้าวช้าวด้วย " ว่าแล้วเสี่ยแกก็เดินหาทำเลในการนอน
          พอตกค่ำ ที่มุมลับมุมหนึ่งของ สวนสัตว์  อาหารค่ำที่มีอยู่เต็มกระเป๋าก็ถูกนำออกมาใช้งาน
 ไม่นึกเลยว่าอาหารธรรมดาที่เรียกว่า บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมันจะอร่อยอย่างนี้ 
     แต่ในขณะที่เราทั้งสองกำลังจะหลับนั้นเอง  มีเงาตะคุ่มอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ๆไม่ห่างที่เรานอนนัก
ผมกับเสี่ยหลินเริ่มมองหน้ากัน   เพราะสิ่งที่เห็นคือ  "มีสิงโตเดินอยู่หลังพุ่มไม้" ใช่แล้วมันเป็นสิ่งที่เราแทบจะคิดในใจเป็นเสียงเดียวกัน
        เอาแล้ว  ! ทำไมมีสิงโตเดินเพ่นพ่านแบบนี้ ครั้นจะไปบอกเจ้าหน้าที่เดี๋ยวเรื่องที่เราแอบเข้ามามันจะแดงเสียเปล่า        
  "มันก็แค่สิงโต เคยเจอราชสีห์มาแล้วมันไม่หนักกว่าหรือ"เสี่ยแกพูดขึ้น
"ไม่มีอะไรหรอก ดึกๆเขาก็ออกมาเดินเล่นกันทุกวันนั่นหล่ะ"
"แล้วมันออกมาได้ไงหล่ะ"เสี่ยหันมาถามผม
  "กรูไม่ได้พูด"ผมตอบเสียงสั่น
          ทั้งสองหันมามองหน้ากัน พร้อมกับมองไปทางด้านหลัง เอาอีกแล้ว  
ม้าลายที่อยู่ด้านหลังพยายามทำความเข้าใจกับเรา  เราก็พยายามเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจ
ม้าลายเลยอธิบายภาษาม้าลายเสียยืดยาว
ดีว่าเรื่องแบบนี้เคยเจอมาแล้ว เสี่ยแกเลยยิงคำถาม
"พวกท่านไม่ใช่สัตว์หิมพานต์ ทำไมท่านพูดได้  "
"เขาก็พูดได้ทั้งนั้นหล่ะ เพียงแต่คนไม่อยากจะสนใจฟังก็แค่นั้นหล่ะ"ม้าลายตอบ
ในระหว่างที่เรากำลังสนทนากันอยู่นั้น มีเสียงเอะอะดังขึ้น
"ข้าว่าคงไปได้ไม่ไกลหรอก ช่วยกันค้นหาเร็ว"  ผมกับเสี่ยเลยเริ่มหาที่กำบังตัว
"มีอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น"ม้าลายตะโกนถาม
"ถ้วยฟู ถ้วยฟูหายไป "เสียงที่กำลังตื่นตระหนกของ แปะถังถังดังขึ้น
      ผมเลยชะโงกหน้าไปดู เเล้วลงมาถามเสี่ยว่า ตกลงมีหมีแพนด้ากี่ตัวเนี่ย
เสี่ยแกกำลังนับนิ้ว "สองตัวรวมหลินปิงเป็นสาม   สามว่ะดุล"
"ช่วง ช่วง หลินฮุ่ย หลินปิง  แล้วที่พวกนั้นเรียกแพนด้าว่าแปะถังถังนี่มันใครกัน"
"พวกมักขรีเกิ้ลนี่ ไม่เคยจะสนใจเสียงนกเสียงสัตว์เลย เอาแต่ตั้งชื่อตามใจ(คุ้นคุ้นแฮะเหมือนนียายฝรั่งยังไงก็ไม่รู้)แปะถังถังนั่นหล่ะชื่อจริงของช่วงช่วง "    ม้าลายพูดพร้อมกับเดินออกไป
        "ท่าจะประสาท หมีพวกนี้ แค่ขนมถ้วยฟูหาย ทำยังกะมีใครตาย เฮ้อ "เสี่ยแกยื่นซองโก๋แก่มาให้ผม
"ข้ากำลังสงสัยว่าถ้วยฟูจะถูกลักพาตัว มีใครแปลกหน้าเข้ามาบ้างไหม"แปะถังถังถามสัตว์ที่กำลังเข้ามาห้อมล้อม
    ผมพยายามหาที่หลบใหม่เกรงว่าม้าลายจะปากเปราะ แต่ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้ว  เสี่ยแกเล่นไปยืนกลางวงเลย เอาแล้วไง..
ทันทีที่แปะถังถังเห็นเสี่ยจึงตรงรี่เข้ามา "เจ้าจับเอาลูกข้าไปใช่ไหม เจ้ามัขรีเกิ้ล" เสี่ยที่อยู่ในท่าที่กำลังยื่นขนมปังสังขยาไปให้อาแปะเลยอึ้ง
ผมเลยจำเป็นต้องแสดงตัว "ปล่าวหรอกท่าน พวกข้าไม่ได้มีเจตนาเช่นนั้น ข้าแค่มาหาที่นอนเฉยๆ"มักขรีเกิ้ลร่างใหญ่พูดขึ้น
          "แล้วลูกข้าไปไหน "หลินฮุ่ยที่กำลังร้องไห้พูดด้วยเสียงสั่นเครือ
" เอางี้ดีกว่า เราแยกย้ายกันตามหาเถอะ คงอยู่แถวนี้หล่ะ " มักขรีเกิ้ลหลินเสนอ
ตอนนี้ทีมหลินดุลแอ้ดเวนเจ้อเลยจำใจต้องเปลี่ยนชื่อเป็นกรมสอบสวนคดีพิเศษหรือ DSZ (ย่อมาจาก Doon serch Zoo)
     ผมพูดจบเสี่ยหลินก็ยิ้มมาแปลกๆยังไงก็ไม่รู้
  หน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจ DLSZ ที่ประกอบไปด้วย แปะถังถัง  หลิงหลิง และดุงดุง  ฟังดูทะเเมงทะแมงใช่มั้ยล่ะ ก็แค่ตัวLเพิ่มมาตัวเดียว   ตอบสนองความต้องการของบางคน แล้วอีกอย่าง ที่เราต้องเปลี่ยนชื่อกระทันหันนั้นน่ะเพราะอาแปะเรียกเราว่าอย่างนั้น แล้วอีกอย่างแพนด้าน่ะพูด น.หนู ไม่ได้ ก็เท่านั้นหล่ะ
  พวกเราเดินเรียกชื่อถ้วยฟูจนกระทั่งถึงที่อยู่ของหมีโคอาล่า   "ริชารด์ ท่านเห็นถ้วยฟูลูกข้าไหม "แปะถังถังถาม
ไม่มีเสียงตอบ  เพี๊ยะ!  เชอร์ลอคหลิง หลิงเดินเข้าไปทักทายโคอาล่า ด้วยกำลัง  "เขาถามว่าเห็นไหมทำไมไม่ตอบ เพี๊ยะ" หมีโคอาล่าลืมตาขึ้น "อ้าว !มีอะไรหรืออาแปะ "ในตอนแรกคิดว่าเจ้าออสซี่ จะหยิ่งแต่ที่แท้กำลังหลับอยู่นี่เอง
    เราเลยไม่ถามต่อพร้อมกับเดินออกไป เซอร์ ริชารด์  ที่กำลังงงอยู่เอามือคลำหัว ค้วยความงง แล้วก็หลับอยู่บนตอไม้ต่อ..
     ระหว่างที่เรากำลังตามหาอยู่นั้นเองก็มีเสียงอื้ออึงของกระต่าย ดังมาจากที่อยู่ของงูเหลือม
พวกเราจึงรีบตรงไป  ภาพที่เห็นคือ งูเหลือมที่กำลังนอนท้องกางอยู่  แย่แล้ว! ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เรื่องใหญ่  เรื่องระหว่างชาติด้วยแน่ๆ....

โปรดติดตามตอนต่อไป......คิดแล้วสยอง

         ..................................................................................................................

edit @ 24 Aug 2009 19:59:53 by taif55

Comment

Comment:

Tweet



สวนสัตว์เชียงใหม่หรรษากับการผจญภัยของแพนด้าเพื่อนรัก ตอนที่ 2
สนุกมา กๆ ๆ ๆ

question question question question open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile
#2 by อะอิอุเอะโอะ ะ (202.129.32.248) At 2010-01-15 13:33,
อะอิอุเอะโอะ

ว่ะห้าๆ ๆๆ ๆๆๆ






สว ยดีสุ ดๆ embarrassed embarrassed embarrassed embarrassed embarrassed
#1 by toputr (202.129.32.248) At 2010-01-15 13:32,

korakot wangsamad
View full profile